Design Makes A Better Life.

Resort for Workation ออฟฟิศสวรรค์ของเหล่า Digital Nomad แม้การระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 จะนำภัยมาสู่โลกใบนี้ในหลากหลายลักษณะ แต่ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่าเหตุการณ์ใหญ่ครั้งนี้ก็ได้เปิดประตูบานใหม่ๆให้กับโลกของธุรกิจอยู่พอสมควรเช่นเดียวกัน ตั้งแต่สินค้าในหมวดหมู่สุขอนามัย ไปจนถึงอะไรอื่นๆอีกมากมายที่เรายากจะจินตนาการขึ้นมาเอง หนึ่งในนั้นก็คือวิถีการทำงานของเหล่าพนักงานออฟฟิศที่เปลี่ยนไปพร้อมกันทั่วทั้งโลก วลี ‘Work from Home’ กลายเป็นคำบัญญัติใหม่อย่างไม่เป็นทางการที่ดูเหมือนจะชินหูพวกเรากันเกินไปหน่อยแล้วในวันนี้ น้องแหวน วรางคณา มุสิกา สาวน้อยจากจังหวัดกาญจนบุรี บัณฑิตจบใหม่จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง เป็นเด็กรุ่นใหม่อีกคนหนึ่งที่สนใจวิถีของการทำงานที่เปลี่ยนไปมากจากยุคพ่อแม่ของเธอ เมื่อถึงเวลาต้องทำวิทยานิพนธ์ “รีสอร์ทเพื่อการทำงานและท่องเที่ยว จังหวัดกาญจนบุรี Workation Resort, Kanchanaburi” จึงกลายเป็นหัวข้อที่เธอหยิบจับขึ้นมาพัฒนา         ที่มาที่ไปของไอเดียในช่วงแรกเริ่มนั้นเกิดขึ้นเมื่อแหวนลองอ่านแผนพัฒนาจังหวัดกาญจนบุรีในอีกห้าปีข้างหน้าจนได้เห็นประเด็นทางเศรษฐกิจที่น่าสนใจของบ้านเกิด แหวนถ่ายทอดให้เราฟังว่าแม้กาญจนบุรีจะขึ้นชื่อได้ว่าเป็นหนึ่งในจังหวัดท่องเที่ยวที่โด่งดังที่สุดในประเทศไทย ทว่าความยาวนานเฉลี่ยในการเข้าพักในโรงแรมต่อหนึ่งครั้งของเหล่านักท่องเที่ยวนั้นกลับสั้นเพียงแค่สองวัน ทำให้การกระจายรายได้ในจังหวัดอาจไม่สะพัดเท่าที่ควรจะเป็น ด้วยเหตุนี้เอง แหวนจึงวางเป้าหมายที่จะเพิ่มช่วงเวลาเฉลี่ยในการเข้าพักแต่ละครั้งของนักเดินทางให้ยาวนานมากขึ้น ซึ่งเมื่อนึกมาถึงตรงนี้ คำว่า Work from Home จึงกลายเป็นคำสำคัญที่ผุดขึ้นมาตอบโจทย์อยู่กลายๆนั่นเอง แม้เราๆท่านๆทั้งหลายจะได้รู้จักกับคำว่า Digital Nomad กันมาหลายปีตั้งแต่ก่อนช่วงโควิด แต่สรรพนามคำนี้กลับเป็นที่คุ้นเคยและปรากฏเด่นชัดขึ้นหลังจากเกิดกิจกรรมการกักตัวขึ้นทั่วทุกมุมโลก การทำงานผ่านสัญญาณอินเตอร์เน็ตดูจะกลายเป็นเรื่องใกล้ตัวสำหรับเหล่าออฟฟิศเวิร์คเกอร์แทบทุกชีวิตไปโดยปริยาย และแน่นอนว่าแม้วิถีเช่นนี้จะถูกเรียกด้วยคำว่า Work from Home แต่เอาเข้าจริงๆที่นั่งทำงานของเราก็ไม่จำเป็นต้องเป็น…

Comic and Animation Museum รวมตัวกันอย่างจริงจังที่สถาปัตยกรรมเพื่อสาวก Manga และ Anime แห่งประเทศไทย เมื่อวันเวลาไม่เคยหยุดเดิน เด็กน้อยในวันวานจึงเติบโตขึ้นเป็นเด็กหนวดในวันนี้ เราเชื่อว่าคนวัยทำงานในปัจจุบันหลายๆชีวิตคงคุ้นเคยกับการ์ตูนญี่ปุ่นทั้งในรูปแบบของ Manga และ Anime กันเป็นอย่างดี (แน่นอนว่าตัวผู้เขียนเองก็เป็นหนึ่งในนั้น) ความผูกพันกับลายเส้นเฉพาะตัวของอาจารย์แต่ละท่านและหมึกถมเปื้อนมือระหว่างเปิดหน้ากระดาษยังคงทำให้ใจของเราใฝ่หาเรื่องราวสนุกสนานจากภาพแห่งจินตนาการเหล่านี้อยู่ร่ำไป งานวิทยานิพนธ์ที่อยากหยิบยกขึ้นมาเล่าในวันนี้ถูกเลือกขึ้นจากความประทับใจส่วนตัวของผู้เขียนเองล้วนๆ Comic and Animation Museum พิพิธภัณฑ์การ์ตูนและแอนิเมชั่น ลองพิจารณาดูเอาแล้วกันว่าแค่ได้ยินชื่อหัวข้อธีสิสของ น้องบิว ภวัต รัตนมงคล บัณฑิตจบใหม่จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยนั้น ก็สามารถทำให้พวกเราเหล่าสาวกมังงะใจเต้นกันได้มากแค่ไหน แม้จะถูกจั่วหัวว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ ทว่าโปรแกรมต่างๆในโครงการแห่งนี้กลับมีความไดนามิคชวนให้รู้สึกตื่นเต้นสนุกสนานได้อย่างน่าเหลือเชื่อ สาเหตุคงเป็นเพราะตัวผู้ออกแบบอย่างบิวก็เป็น insider ผู้รักการ์ตูนเป็นชีวิตจิตใจนั่นเอง บิวเล่าถึงประวัติศาสตร์ของการ์ตูนให้ฟังพอสังเขปก่อนที่จะพาเราเข้าสู่รายละเอียดในเนื้องาน ว่ากันว่าวิวัฒนาการณ์ของการ์ตูนนั้นอาจเริ่มมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์เสียด้วยซ้ำ จากภาพเขียนในถ้ำลาสโกซ์ เดินทางผ่านยุคผ่านสมัยนับสองหมื่นปีมาจนถึงวันนี้ วันที่เราสามารถนั่งพิจารณาขนเรียงเส้นอันพลิ้วไหวบนตัวหมา หมี แมว หรือสัตว์ประหลาดในแอนิเมชั่นสามมิติกันได้อย่างเพลิดเพลิน สำหรับเราแล้วถือเป็นเรื่องน่าประทับใจเหลือเกินที่ได้เห็นถึงความพยายามในการสร้างภาพจากจินตนาการเพื่อสร้างความบันเทิงใจให้เพื่อนมนุษย์เช่นนี้ ด้วยเหตุนี้ สิ่งที่เหล่า user จะได้พบเห็นภายในโครงการจึงจะมีตั้งแต่พิพิธภัณฑ์บอกเล่าเรื่องราวของการ์ตูนในแต่ละยุคสมัยไปจนถึงพื้นที่รวมตัวกันของชาว geek ที่แค่มองตาก็รู้ใจกันแล้วนั่นเอง โปรเจ็คต์ของบิวน่าสนใจตั้งแต่ที่ตั้งของโครงการ ไซต์ที่ถูกเลือกมานั้นคือพื้นที่ของ PMCU (สำนักงานจัดการทรัพย์สิน…

Nursing Home for Dementia Elderly กลุ่มอาคารที่ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมทุกระดับและรองรับความเครียดในจิตใจผู้ดูแล เริ่มเป็นที่ปรากฏชัดมากขึ้นทุกวันว่าปัจจุบันไทยเรานั้นกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างเต็มตัว ทั้งความก้าวหน้าทางการแพทย์และการเข้าถึงความรู้ความเข้าใจในการดูแลรักษาสุขภาพทำให้ผู้คนรุ่นพ่อรุ่นแม่ของเรานั้นมีอายุที่ยืนยาวขึ้นเมื่อเทียบกับอายุเฉลี่ยของผู้คนในสมัยก่อน แน่นอนว่าสิ่งนี้ถือเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งสำหรับลูกหลาน ทว่าหากก้าวถอยหลังออกมาสักนิดเพื่อมองกันในเชิงสังคม การที่ตัวเลขการเกิดและการตายที่สวนทางกันนั้นก็ถือเป็นเรื่องที่ต้องได้รับการบริหารจัดการโดยด่วน น้องแพรว พิชญกานต์ วนิจกิจเกื้อผล บัณฑิตจบใหม่จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหนึ่งในกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังจะเติบโตเข้าสู่วัยแบกรับเศรษฐกิจ อาจเป็นเพราะเหตุนี้เธอเองจึงมองเห็นความสำคัญของการหาวิธีรับมือกับสังคมผู้สูงอายุ แต่เมื่อเห็นว่าปัจจุบันนั้นบ้านเราเริ่มมี Nursing Home สำหรับผู้สูงอายุทั่วไปอยู่แล้ว แพรวจึงขอเจาะลึกลงอีกนิดกับผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม ซึ่งถือเป็นหนึ่งในโรคอันดับต้นๆที่สร้างความตึงเครียดแก่ผู้ดูแลในครอบครัวได้มากทีเดียว ผลงานวิทยานิพนธ์หัวข้อ Nursing Home for Dementia Elderly สถานบริบาลผู้ป่วยสูงอายุสมองเสื่อม จึงได้รับการริเริ่มขึ้น ก่อนเข้าสู่รายละเอียดของงานสถาปัตยกรรม พฤติกรรมในระยะต่างๆของโรคนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องศึกษา แพรวให้ข้อมูลกับเราว่าโรคสมองเสื่อมนั้นแบ่งออกได้เป็นสามระดับทางการแพทย์ เริ่มต้นจากระดับ mild โดยผู้ป่วยในระยะนี้ยังสามารถดูแลตัวเองและใช้ชีวิตประจำวันได้ตามปกติ มีเพียงอาการหลงลืมและสับสนเท่านั้นที่ปรากฏให้เห็น ถัดมาคือระดับ moderate ผู้ป่วยจะมีอาการหลงลืมมากขึ้นไปอีกขั้น รวมถึงความสามารถในการสื่อสารและทำความเข้าใจก็จะลดลงไปด้วย กระทั่งขยับมาถึงระดับ dementia ผู้ป่วยในระยะนี้ถือว่าอาการหนักจนไม่สามารถประกอบกิจวัตรด้วยตนเองได้ จึงต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิด ปัญหาที่หลายครอบครัวประสบกับผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านที่มีอาการของโรคสมองเสื่อมนั้นคือสมาชิกครอบครัวมักสังเกตอาการได้ช้าจนทำให้ผู้ป่วยทรุดตัวเร็ว ด้วยเหตุนี้แพรวจึงตั้งใจว่าโครงการของเธอจะเป็นโครงการที่ดูแลผู้ป่วยทุกระยะ ตั้งแต่ช่วงแรกเริ่มไปจนถึงวาระสุดท้ายภายใต้การดูแลของผู้เชี่ยวชาญเพื่อชะลออาการของโรค โดยมีความสามารถในการรองรับผู้ป่วยระยะแรกได้ 15 ราย ระยะปานกลาง 60…

Bangkok Education Office and Khlong san District Office: Public Space ในสำนักงานเขตเพื่อชาวกรุงฯ ..เหตุใดพื้นที่สาธารณะดีๆมีคุณภาพในเมืองหลวงอันกว้างใหญ่ของเรานั้นจึงมีจำนวนน้อยนิดเหลือเกินนะ?.. ในฐานะคนกรุงฯคนหนึ่ง แน่นอนว่าคำถามเมื่อข้างต้นเคยผุดขึ้นในหัวเราอยู่หลายครั้งทีเดียว โดยเฉพาะเมื่อตอนที่ต้องเดินเขย่งหลบหลุมระเบิดอยู่ตามริมฟุตบาธ เราก็ยิ่งอดคิดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดตะขิดตะขวงใจอยู่แทบทุกครั้งไม่ได้ ในช่วงที่น้องดน ภานุดนย์ ลือชาพาณิชย์กุล บัณฑิตจบใหม่จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยต้องคิดหัวข้อธีสิสก่อนจบของเขานั้น บังเอิญเป็นช่วงที่ตรงกับเทศกาลหาเสียงก่อนเลือกตั้งผู้ว่ากทม.สมัยล่าสุด ไอเดียตั้งต้นก่อนออกมาเป็น Bangkok Education Office and Khlong San District Office สำนักการศึกษาและสำนักงานเขตคลองสาน นั้นจึงเกิดจากหนึ่งในนโยบายของผู้สมัครหมายเลข 8 หรือก็คือผู้ว่าชัชชาติที่เราคุ้นเคยกันดีในวันนี้นั่นเอง นโยบายของผู้สมัครหมายเลข 8 ข้อที่จุดประกายในการทำวิทยานิพนธ์ให้ดนนั้นระบุไว้ถึงแนวคิดการนำเอาพื้นที่ภายในเขตอาคารราชการที่มีอยู่ทั่วกรุงเทพฯ มาเปิดใช้เป็น public space นอกเวลาทำการ ทั้งนี้ก็เพื่อให้อาคารได้ถูกใช้งานอย่างคุ้มค่ารวมถึงยังเป็นการเพิ่มพื้นที่สาธารณะให้เมืองอีกมากมาย หลังจากได้หัวข้อเป็นที่เรียบร้อย เมื่อต้องมองหาสถานที่ตั้งสำหรับโครงการ เหล่าสำนักงานเขตที่กระจายตัวอยู่ทั่วกรุงเทพฯจึงกลายเป็นเป้าหมายหลัก จากจำนวนทั้งหมด 50 แห่ง บ้างไม่มีคาแรกเตอร์ บ้างตั้งอยู่ในตำแหน่งที่น่าไม่สนใจ เพียงไม่นานดนก็สามารถสโคปแคบหาไซต์ที่สมบูรณ์แบบได้ไม่ยากนัก ลักษณะจำเพาะหลายๆประการของสำนักงานเขตคลองสานคือเหตุผลที่ดนปักหมุดไว้ที่นี่ในที่สุด รายละเอียดของไซต์แสนจำเพาะที่ดนสนใจนี้มีอยู่หลากหลายประการทีเดียว ข้อแรกคือตำแหน่งที่ตั้งซึ่งเป็นตัวกลางเชื่อมระหว่างท่าเรือริมน้ำและสถานีรถไฟฟ้า…