Design Makes A Better Life.

New Grand Entrance of Louvre ความขัดแย้งที่ไม่ได้แข่งขันของ I.M. Pei ความต้องการใช้พื้นที่อาคารนั้นอาจเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยซึ่งสอดคล้องกับบริบทสังคมในช่วงเวลานั้น ๆ การปรับปรุงอาคารและปรับเปลี่ยนฟังก์ชั่นการใช้งานเป็นเรื่องดีไม่น้อย ยิ่งถ้าเป็นอาคารที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์แล้ว การเก็บรักษารูปลักษณะภายนอกส่วนใหญ่ไว้ ต่อเติมบางส่วนให้เหมาะสมกับฟังก์ชั่นใหม่ เหมือนเป็นการคืนชีวิตให้อาคารเหล่านั้นอีกครั้ง แต่ก็เป็นเรื่องยากอยู่ไม่น้อยที่จะสร้างของใหม่ให้อยู่รวมกับของเก่าได้อย่างเหมาะสม เช่นเดียวกับพระราชวังลูฟวร์ (Louvre) ซึ่งเมื่อราวศตวรรษที่ 10 บริเวณตรงนั้นถูกใช้เป็นป้อมปราการสร้างโดยพระเจ้าฟิลลิป์ที่ 2 เพื่อป้องกันเมืองปารีสจากข้าศึกทางนอร์มังดี (Normandy) และมีการสร้างพระราชวังขึ้นในศตวรรษที่ 16 ใช้เป็นที่อยู่อาศัยของกษัตริย์สืบทอดต่อกันมาจนในยุคของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงย้ายไปอยู่ที่พระราชวังแวร์ซาย (Versailles) ในปี 1793 ได้มีการปรับเปลี่ยนการใช้งานให้เป็นมิวเซียมสำหรับจัดแสดงภาพวาดมากมายกว่า 537 คอลเลคชั่นซึ่งเป็นของสะสมในสมัยของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 แต่เพียง 3 ปีหลังจากนั้น มิวเซียมก็ถูกปิดตัวลงจากปัญหาเรื่องโครงสร้างของอาคารที่มีการเสื่อมสภาพ Napoleon Bonaparte ได้ทำการปรับปรุงและต่อขยายส่วนจัดแสดงผลงานศิลปะ จนกลับมาเปิดอีกครั้งในปี 1801 แม้ว่าจะผ่านการซ่อมบำรุงส่วนโครงสร้างและมีการต่อเติมบางส่วนแล้ว แต่จากอาคารที่เคยเป็นพระราชวังมาเกือบ 200 ปี ซึ่งผ่านการต่อเติมมาหลายครั้งในแต่ละยุคสมัย ถูกปรับเปลี่ยนมาเป็นอาคารสาธารณะอย่างมิวเซียมแล้วนั้น ทำให้ไม่ได้สะดวกสบายต่อการใช้งานมากนัก ทั้งแปลนที่ซับซ้อน และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ…