สถาปนิกโปรโมทงานตนเองในสื่อผิดไหม? และข้อสงสัยหลายอย่างเกี่ยวกับการโฆษณาของสถาปนิก

“ยาสีฟันที่ทันตแพทย์แนะนํา”
“อะไรดีบุ๋มก็ว่าดี” 
“เชื่อแป้ง เชื่อเมืองไทยประกันภัย”

Continue reading “สถาปนิกโปรโมทงานตนเองในสื่อผิดไหม? และข้อสงสัยหลายอย่างเกี่ยวกับการโฆษณาของสถาปนิก”

คิดเล่น เป็นงาน : ชีวิตหลังความเต็คของ คุณเหว่ง – ภูศณัฏฐ์ การุณวงศ์วัฒน์ เจ้าของเพจ Little Monster

“ตอนนั้นพี่จบโปรเจ็คต์หนังการ์ตูนเก้าศาสตราที่อยู่กับมันมาสี่ปีครึ่ง มันเป็นประสบการณ์การทำหนังแอนิเมชั่นสเกลที่ไม่เคยแตะมาก่อน สิ่งที่ต้องบริหารจัดการมันมีความเครียดอยู่ในระดับสูงมาก ซึ่งพอดีกับเป็นช่วงที่ตุ๊กมีลูก แล้วเราไม่ค่อยมีเวลาเจอลูกเรา ตุ๊กเลยเริ่มทำเพจ Little Monster โดยมีพี่คอยเป็นที่ปรึกษา เป็นครีเอทีฟ และเซ็ตอัพความเป็นบริษัทให้ตุ๊ก”

จากธุรกิจที่ พี่เหว่ง – ภูศณัฏฐ์ การุณวงศ์วัฒน์ หรือ พ่อเหว่ง บอกกับเราว่าเป็นธุรกิจที่เสี่ยงที่สุดในชีวิตเขากับความเป็นพ่อในวัย 39 ปีในตอนนั้น กลายมาเป็นพื้นที่ของความรักความอบอุ่น (บวกความแสนซน) ส่งต่อให้คนทางบ้านอารมณ์ดีตามไปด้วย จนประสบความสำเร็จ และต่อยอดขยายเป็นคอนเทนต์ที่ยังคงความเป็นพี่เหว่งในหลายมุมที่แตกต่างออกไป ทั้งเทพลีลา และนักขายมือทอง “ทุกอย่างที่พี่ทำ พี่สุดก่อนนะ ทุกอย่าง สุดในความคิดของเราคือเต็มที่แล้ว”

ความคาดหวังและเส้นทางเรียนเต็คที่ไม่ได้เป็นอย่างใจ

เช่นเดียวกับเด็กนักเรียนมัธยมปลายทั่วไปในตอนนั้นที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองควรจะเดินไปทางไหนต่อ พี่เหว่ง ม.6 ที่รู้แค่ว่าตัวเองวาดรูปได้ เกี่ยวกับสายวิทย์ จึงมุ่งตรงปลายทางการเอ็นทรานซ์มาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยความคาดหวังที่จะได้เรียนจบไปนั่งวาดรูปหล่อๆ ในห้องแอร์

“ด้วยความที่ไม่ค่อยรู้อะไร พอเข้าไปปุ๊บ ทุกอย่างมันเป็นสิ่งใหม่หมดเลย พอเริ่มมีการดราฟต์งานด้วยมือ เริ่มจากดราฟต์โดมสถาปัตยกรรมยุคเก่า ดราฟต์ยากๆ ใช้เครื่องมือเยอะๆ ก็เริ่มรู้สึกถึงความไม่ใช่ อยากลาออกตั้งแต่วันแรกๆ ที่เปิดเทอมเลย มันเหนื่อยมาก สำหรับพี่มันยากมาก แต่เราก็ตั้งใจนะ ทำจนถึงเช้าเลยเพราะต้องส่งให้ทัน ไม่ทันคือ F วันนั้นพี่กลับมาบอกแม่เลยว่าอยากลาออก ไม่ไหวแล้ว รู้สึกไม่ใช่ ออกได้ไหม มันไม่ใช่อย่างที่เราคิด แม่ก็บอกว่าแล้วแต่ แต่ก็มีฝากไว้ว่าอีกสักหน่อยไหมล่ะ ถ้ายังเหมือนเดิมก็ออก พี่ก็เลยเริ่มรู้สึกว่าแม่คงอยากให้เราเรียนมั้ง ก็เลยทนเรียนต่อไป”

ความฝันที่อยากจะเป็นสถาปนิกเริ่มเลือนหายไปตั้งแต่ปีแรกที่ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย แต่สิ่งที่เหนี่ยวรั้งชีวิตการเรียนที่ไม่ได้ชอบเอาไว้ก็คือชีวิตวัยรุ่นที่มีฟุตบอล เพื่อน สังคมสถาปัตย์ทีมีความสนุก และมีกิจกรรมให้ทำเสมอ เรียกว่าเป็นการเติมเต็มความสุขในวัยเรียนจนรอดผ่านมาจนทำธีสิส

“จริงๆ พี่ไม่ได้เป็นคนเรียนแย่นะ ถัดมาก็เริ่มเรียนได้ดีขึ้น จนตัวธีสิสพี่ได้ A ตอนนั้นพี่ทำซาฟารีเวิร์ล ซึ่งซาฟารีเวิร์ลของพี่คือศูนย์ที่ให้คนเข้าไปผจญภัยแบบสวนสนุกเลย มีทั้งสัตว์จริงสัตว์ปลอมอยู่ข้างใน มีคลองให้เดินตะลุยน้ำแล้วผ่านดงจระเข้จริง เล่นกับความตื่นเต้น ซึ่งพี่ก็จินตนาการของพี่ไปเรื่อย ปรากฏว่ามันได้เรื่องของแนวทางการคิด นั่นเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตพี่เลยว่า จริงๆ แล้ว การคิดบางอย่างที่มันนอกกรอบ มันใช่สำหรับเรา เริ่มรู้สึกว่าเราสนุกกับการได้คิด”

คิดเล่น เป็นงาน เส้นทางคู่ขนานกับงานสถาปนิกอิสระ

หลังจากเรียนจบสถาปัตย์ จากที่ไม่คิดว่าจะเป็นสถาปนิก พี่เหว่งกลับได้ใช้เส้นทางนี้เป็นทางคู่ขนานกับทางอื่นที่ตัวเองรัก เรียกว่าใช้งานสถาปัตยกรรมเป็น่ตัวช่วยประคองชีวิตก็ไม่ผิดนัก

“ตอนนั้นทำหลายอย่างเลยนะ เราก็บอกแม่ว่าเราอยากค้นหาตัวเอง ไปสมัครซาฟารีเวิร์ลด้วยนะ ซึ่งก็เป็นการสมัครงานครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตของพี่ แล้วก็ไปเป็นนักแต่งเพลงฝึกหัดที่แกรมมี่ แต่ก็ไม่ผ่าน จากนั้นก็ไปร้องเพลงไกด์ ซึ่งระหว่างนั้นเราก็เลยรับฟรีแลนซ์มาทำ เป็นพวกงานออกแบบอินทีเรียร์กับตัดโมเดล เพราะเราคิดว่าเราตัดโมเดลเก่ง ยิ่งเล็ก ยิ่งเหมือน ยิ่งสนุก ซึ่งงานออกแบบเนี่ยแหละที่ทำให้เราเจอความเป็นจริงของการทำงาน เจอลูกค้าจริงๆ ที่ต้องดีล เจอหลายอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าไม่ชอบ”

หลังจากเส้นทางการเป็นศิลปินจบลง ก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่เพื่อนสนิทชวนไปทำหมูปิ้งขาย แต่หมูปิ้งแบบพี่เหว่งย่อมไม่ธรรมดา เพราะเขามองว่าสิ่งนี้คือแบรนด์ จนพอเริ่มมีลูกค้าติดก็ขยายเป็นร้านส้มตำด้วย “ระหว่างนั้นพี่มีเส้นกราฟของงานดีไซน์รองไว้ตลอด จนตอนนั้นรู้สึกไม่ไหวแล้วจริงๆ เลยมารวมกับเพื่อนๆ เปิดบริษัทออกแบบอีเว้นต์และอินทีเรียร์ แต่เป้าเราคือ ถ้าเราทำบริษัทรอด อีก 2 ปีจะเซ็ตอัพบริษัทเล็กๆ ขึ้นมา ซึ่งก็กลายมาเป็น Igloo Studio ทำคาแร็กเตอร์การ์ตูนเดอะสลัด และกลายเป็นโปรเจ็คต์เก้าศาสตราในที่สุด”

แม้เส้นทางการทำงานที่รักในชีวิตจะโลดโผนเกินคาดฝัน แต่สกิลของความเป็นสถาปัตย์ก็ฝังอยู่ในสายเลือดและแนวคิดของการทำงานทุกอย่างของพี่เหว่งไปแล้ว “มันกลับกลายเป็นว่าสถาปัตย์ไม่ได้สอนให้เราออกแบบ สถาปัตย์สอนให้เราคิดนอกกรอบ สถาปัตย์สอนให้เราคิดถึงงานคอนเซ็ปต์ที่มีความเป็นไปได้ ซึ่งก็อยากบอกตัวเองว่า ดีแล้วนะที่มึงทำ เพราะในความที่ไม่ได้อยากทำหรือเจอปัญหาเหล่านั้น มันก็ทำให้เราเป็นวันนี้”

Little Monster และอนาคตเพื่อครอบครัว

วันนี้ที่ครอบครัวแสนสนุกของพี่เหว่งได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของพวกเราหลายคนไปแล้ว ใครจะเชื่อว่าเริ่มต้นจากวิกฤติชีวิตที่จำเป็นต้องสร้างหลักที่มั่นคงให้กับครอบครัว จากคลิปที่แม่ตุ๊กถ่ายเล่นๆ ในบ้านแล้วกลายเป็นไวรัลขึ้นมา พ่อเหว่งจึงรับหน้าที่เป็นครีเอทีฟ และกลายเป็นงานที่ผสมกับชีวิตไปแล้ว

“จริงๆ ตอนนั้นพี่ไม่รู้จักเพจเลยนะ เพราะพี่ยุ่งอยู่กับงานอะนิเมชั่นแค่อย่างเดียว จนพอมาเริ่มทำเพจ พี่คิดว่า Little Monster จะต้องมีคาแร็กเตอร์นะ ไม่ใช่เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง เราเลยวาดคาแร็กเตอร์ไดโนเสาร์ที่ความแสบมันออกมาในรูปแบบของฮู้ดดี้สีเขียว ตุ๊กก็ถามว่า ทำไมเราต้องดีไซน์แบบนี้ แต่พี่คิดว่า ถ้าวันหนึ่งเพจมันไปได้ คาแร็กเตอร์ตัวนี้ก็จะไปได้ทันทีในรูปแบบของ Merchandising ถามว่ามันสร้างเงินยังไง? มันสร้างมาจากความเป็นแบรนด์คาแร็กเตอร์ เราเห็นภาพของการได้เงินในรูปแบบของสินค้า เพจ มีสปอนเซอร์บ้าง แต่เราไม่เคยมองภาพที่วันหนึ่งจะกลายเป็นอินฟลูเอนเซอร์เลย”

พี่เหว่งเรียกงานของตัวเองทุกวันนี้ว่าเป็นงานครีเอทีฟคอนเท้นต์ แล้วทยอยขยายออกไปด้วยบุคลิกที่ต่างกัน Little Monster – จุดเริ่มต้นเป็นภาพของครอบครัวที่พยายามเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด, เทพลีลา – คอนเท้นต์ที่เป็นตัวตนของพี่เหว่ง และนักขายมือทอง – คนกลางขายของพร้อมความบันเทิงแบบ Live สด

“ทั้งหมดนี้พี่ไม่ได้คิดทำพร้อมกันนะ พอถึงจุดหนึ่งเราถึงตัดไปอีกจุด แล้วเมื่อมองเห็นโอกาสแล้วก็เริ่มทำ สิ่งที่พี่ทำวันนี้คือสร้างความมั่นคงแบบที่มันควรจะเป็นให้กับครอบครัว ไม่ใช่แค่ครอบครัวของพี่นะ แต่เป็นคนที่อยู่ในเครือบริษัทเราทั้งหมด เขาต้องเห็นพัฒนาการของที่นี่ว่าเขาเติบโตแล้วเขาจะได้อะไร เขาจะพัฒนาตัวเองไปถึงจุดไหนได้บ้าง”

เพราะเราเห็นแววนักวาดในตัวจินจึงถามคำถามสุดท้ายว่า ถ้าจินกับเรนนี่บอกว่าอยากเป็นสถาปนิก พี่เหว่งจะพูดกับลูกยังไง? พี่เหว่งตอบกับเราว่า “ก็คงถามก่อนว่าชอบจริงหรือเปล่า แล้วชอบอะไร ถ้าอยากจะเป็นสถาปนิก พร้อมจะเหนื่อย ก็ลุยเลย แต่ถ้าอยากเรียนสถาปัตย์แต่ไม่อยากเป็นสถาปนิก ก็ต้องถามหนักเลยว่า หนูต้องการอะไรจากตรงนี้ ก็คงให้เหตุผลแบบแนะแนวชีวิตเลย เพราะพี่เรียนมาก่อน ซึ่งตอนนี้เด็กๆ ก็มีวิถีของเขานะ แล้วเดี๋ยวมันก็จะชัดเอง ว่าเขาอยากทำอะไร”

เจรมัย พิทักษ์วงศ์ จากงานสถาปนิกสู่ บ.ก. แนวหน้าแห่งวงการสื่อบ้านและการตกแต่ง

บ้านและสวน นิตยสารสายบ้านและการตกแต่งฉบับแรกของประเทศไทยเป็นแรงบันดาลใจให้ใครหลายคนเลือกเข้าสู่เส้นทางการเป็นสถาปนิก

Continue reading “เจรมัย พิทักษ์วงศ์ จากงานสถาปนิกสู่ บ.ก. แนวหน้าแห่งวงการสื่อบ้านและการตกแต่ง”

ปั๊บ-ใจรัก จันทร์สิน ถนอมพงศ์สานต์ ผู้เปลี่ยนคุณสมบัติหลากหลายของสถาปนิก เป็นงานอิสระที่เปี่ยมด้วยความสุข

ท่ามกลางบรรยากาศเมืองเก่าย่านท่าเตียนที่เงียบสงบ เรามีนัดกับ คุณปั๊บ – ใจรัก จันทร์สิน ถนอมพงศ์สานต์ Co-Founder & Style Director แห่ง “Jairako”

Continue reading “ปั๊บ-ใจรัก จันทร์สิน ถนอมพงศ์สานต์ ผู้เปลี่ยนคุณสมบัติหลากหลายของสถาปนิก เป็นงานอิสระที่เปี่ยมด้วยความสุข”

คุยเรื่องชีวิตการเป็น “สถาปนิกจบใหม่” ในยุคสมัยที่เปลี่ยนไปกับอาจารย์รสรินทร์ ชอว์ และอาจารย์ปวรพชร บุญเรืองขาว

เรื่อง : ศุภิสรา เทียมมณีเนตร   ภาพ : Chalam

เคยตั้งคำถามกับตัวเองถึงอนาคตมั้ย?… นักศึกษาสถาปัตย์ที่ใกล้จะเรียนจบกำลังนั่งคิดถึงอนาคตของตัวเอง

Continue reading “คุยเรื่องชีวิตการเป็น “สถาปนิกจบใหม่” ในยุคสมัยที่เปลี่ยนไปกับอาจารย์รสรินทร์ ชอว์ และอาจารย์ปวรพชร บุญเรืองขาว”

ชีวิตหลังความเต็ค : Site-Situation

มีเรื่องเล่าต่อๆ กันมาว่า

ในช่วงที่ บ้าน Maison de Verre ที่ออกแบบโดย Pierre Chareau นั้นกำลังก่อสร้างอยู่ จะมีชายลึกลับคนนึง เดินมาแอบดูบ่อยๆ โดยแอบส่องมองเข้าไปในช่องเปิดเล็กๆ ที่ประตู

Continue reading “ชีวิตหลังความเต็ค : Site-Situation”

ชีวิตหลังความเต็ค : ว่าด้วยเรื่องคอนเซ็ปท์และการเข้าใจว่า “โล่ง โปร่ง สบาย” ไม่ใช่แนวคิดในการออกแบบ

หลายปีก่อน ผมได้มีโอกาสเข้าร่วมอยู่ในกลุ่มผู้ตัดสินการประกวดแบบบ้านของนักศึกษาโครงการหนึ่ง ซึ่งจัดโดยบริษัทจำหน่ายวัสดุก่อสร้างชื่อดัง และทำการจัดประกวดแบบทั้งรุ่นนักศึกษาและสถาปนิก เช่นเดิมทุกปีที่จะมีผู้ส่งผลงานเข้ามากันมากมาย

Continue reading “ชีวิตหลังความเต็ค : ว่าด้วยเรื่องคอนเซ็ปท์และการเข้าใจว่า “โล่ง โปร่ง สบาย” ไม่ใช่แนวคิดในการออกแบบ”

ชีวิตหลังความเต็ค : สถาปนิกเก่งยังไง ก็แพ้ “แม่สถาปนิก”

สถาปนิก. : วันก่อนครับ

สถาปนิก. : ยังไงครับ

สถาปนิก. : แม่เดินมาบอกว่าจะต่อครัวหลังบ้านออกแบบให้หน่อยสิ

สถาปนิก. : โหถนัดเลยดิเรียนมา

Continue reading “ชีวิตหลังความเต็ค : สถาปนิกเก่งยังไง ก็แพ้ “แม่สถาปนิก””

ชีวิตหลังความเต็ค : 5 ปีของการหัดวาดรูป คน รถ ต้นไม้ บอกว่าอีก 10 ปีคุณสามารถเป็นอะไรได้อีกมากมาย…

“ตอนแรกผมคิดว่าเรียนสถาปัตย์ จบมาก็จะเป็นนักวาดภาพ ภาพคน ภาพวิว หาเลี้ยงชีพด้วยการวาดรูป… ผมก็เลยเลือกสอบคณะนี้” สิ้นเสียงตอบกลับจากน้องสถาปัตย์ปี 2 คนหนึ่ง

Continue reading “ชีวิตหลังความเต็ค : 5 ปีของการหัดวาดรูป คน รถ ต้นไม้ บอกว่าอีก 10 ปีคุณสามารถเป็นอะไรได้อีกมากมาย…”

ชีวิตหลังความเต็ค : ของขวัญที่ดีที่สุด…สำหรับสถาปนิก

“ความสำเร็จสูงสุด ของวิชาชีพสถาปนิกคืออะไร…?” 

เป็นคำถามที่ผมถูกถามมากที่สุดในช่วงระยะเวลานี้ หากเป็นเมื่อ 10 ปีก่อน คำตอบที่นึกได้นั้นมีมากมาย บางครั้งฝันไกลไปยังระดับโลก และการได้เป็นที่ยอมรับในวงกว้าง…

Continue reading “ชีวิตหลังความเต็ค : ของขวัญที่ดีที่สุด…สำหรับสถาปนิก”